Temel Analizin Makroekonomik Göstergeleri

Başlıca Temel Göstergeler:

Gayrisafi Yurtiçi Hasıla (Gross domestic product - GDP)
İşsizlik Oranı (Unemployment rate)
Tüketici Fiyat Endeksi (Consumer price index - CPI)
Üretici Fiyat Endeksi (Producer price index - PPI)
Sanayi Üretimi (Industrial production)
Dayanıklı Tüketim Malı Siparişleri (Durable goods orders)
Perakende Satışlar (Retail sales)
İmalat PMI Endeksi (ISM index)
Cari İşlemler Dengesi (Current account)

Piyasada En Yüksek Volatiliten Yaratan Göstergeler:

Tarım Dışı İstihdam (Nonfarm Payrolls)
Ticaret Dengesi (Trade balance)

Sektörlere Göre Temel Endeksler

I. Gayrisafi Yurtiçi Hasıla (GSYİH)

1. Gayrisafi Yurtiçi Hasıla (GSYİH) — Gross domestic product (GDP)
Gayrisafi Yurtiçi Hasıla (GSYİH) — Gross domestic product (GDP) — ülkenin genel ekonomik durumunun bir göstergesidir. Yerleşikler ve yerleşik olmayanlar tarafından ülke sınırları içinde üretilen mal ve hizmetlerin piyasa fiyatlarıyla hesaplanan değerini temsil eder. GSYİH her çeyrekte şu sırayla yayınlanır: Advance (Öncü) — Provisional (Revize) — Final (Nihai).
Gayrisafi Yurtiçi Hasıla (GSYİH) – bir yıl boyunca ülkede üretilen nihai mal ve hizmetlerin değeridir.
Gayrisafi Milli Hasıla (GSMH) – söz konusu ülkenin sahip olduğu üretim faktörleri tarafından bir yıl içinde üretilen tüm nihai mal ve hizmetlerin değeridir. GSYİH'den, ABD vatandaşları ve şirketleri tarafından yurt dışında elde edilen ABD GSMH payı kadar farklılık gösterir. Ayrıca, yabancı şirketlerin ABD'deki kârları ABD GSMH'sinden hariç tutulur, ancak GSYİH'ye dâhil edilir.
Nominal GSYİH – nihai mal ve hizmetlerin toplam değerinin cari fiyatlarla ölçülmesiyle elde edilen GSYİH değeridir. Reel GSYİH – nihai mal ve hizmetlerin değerini rastgele seçilen bir baz yılın fiyatlarıyla ölçer (ABD için şu anda 1987 yılıdır).
GSYİH Deflatörü = Nominal GSYİH / Reel GSYİH.
GSYİH = Tüketim + Yatırım + Kamu Harcamaları + (İhracat – İthalat)
GSYİH raporunun resmi adı olan Ulusal Gelir ve Ürün Hesapları (National Income and Product Accounts) formunu temsil eder ve nihai talebin kapsamlı bir muhasebesini sağlamayı amaçlar. GSYİH, ulusal ekonominin durumunu yansıtan ana göstergedir. Temel ölçüm şekli yıllık büyüme oranıdır (growth rate). Geçen yılın aynı dönemine kıyasla çeyreklik bazda yıllık yüzde değişimidir.
Ayrıntılı resmi raporlarda, ABD GSYİH'sinin milyar dolar cinsinden ifade edilen mutlak değerine ilişkin veriler de bulunabilir. GSYİH raporu, birbirine eşit olması gereken 2 GSYİH tahmini halinde sunulabilir: 1.si nihai talep kategorilerinden oluşturulur, 2.si gelir değerlendirmesine dayanır.
GDP genellikle real GDP göstergesiyle değiştirilir:
Real GDP = Final Sales + Inventories, burada Inventories = Normal Inventories
Final Sales = Consumption + Producers Durable Equipment + Nonresidential Structures + Residential Structures + Federal Government Spending + State & Local Government Spending + Export – Import
Rapor, Moskova saatiyle 15:30/16:30'da, genellikle önceki çeyrek için ABD Ticaret Bakanlığı Ekonomik Analiz Bürosu tarafından raporlama dönemini takip eden ayın 20. iş gününde yayınlanır ve veriler aylık olarak çıkar: ilk kez öncü veriler ve ardından rapor revize edilir.
Diğer göstergelerle ilişkisi. GSYİH, ekonominin genel durumunun nihai bir göstergesidir ve öncelikle GSYİH'yi etkileyen göstergeleri dikkate almak mantıklıdır. Bu, sanayi üretimi, kişisel gelir ve harcamalar, inşaat harcamaları ve GSYİH'nin yapısal bileşenleriyle öyle ya da böyle ilişkili olan diğer göstergeleri içerir. Gösterge, hisse senedi endeksleri ile Merkez Bankası ve Hükümetin para-kredi politikası üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. GSYİH büyümesi, ulusal para biriminin değer kazanmasına yol açar. GSYİH verilerinin döviz kuru üzerindeki etkisi hem önemli hem de zamana yayılmıştır.
Gösterge davranışının özellikleri. Reel iç tüketimde güçlü bir büyüme ve reel GSYİH'de zayıf bir büyüme, ithalatın talebin çoğunu karşıladığı anlamına gelebilir. Buradan şu soru ortaya çıkmaktadır: Ekonomik politikadan sorumlu piyasa katılımcıları doların dış kurundaki dalgalanmalardan memnun mu? Büyüme, demografi, Soğuk Savaş'ın sona ermesi vb. gibi sosyal veya uzun vadeli faktörler ile şoklar ve ekonomideki diğer dengesizlikler nedeniyle büyümedeki geçici kesintiler gibi döngüsel faktörlerle belirlenir.
İşsizlik değeri ile real GDP büyümesi arasında oldukça önemli bir bağımlılık vardır: İşsizliğin değişmemesi için reel GSYİH'nin %2,2 oranında artması gerekir. GSYİH bu eşik değerden %1 oranında artarsa, işsizlik miktarı çeyrekte %0,1 azalacak ve bunun tersi olacaktır.
Önemli bir hesaplama göstergesi de dikkate alınmalıdır: Potansiyel reel GSYİH. Bu, enflasyonist baskıda bir artışın meydana gelmediği mümkün olan maksimum üretim seviyesidir. Bu durumda enflasyonu hızlandırmayan işsizlik oranının %5,5 civarında olması gerekir.
Nihai GSYİH Değeri (GDP final)
GSYİH değerlerinin yayınlanma sırası: GDP advance -> GDP provisional, revised -> GDP final
GDP advance (öncü GSYİH değeri) çeyrekte bir kez ayın 20'sinden sonra yayınlanır.
GDP provisional (revize edilmiş GSYİH değeri) - GDP advance'in güncellenmiş değeridir ve GDP advance yayınlandıktan sonraki ayın 20'sinden sonra yayınlanır.
GDP final (nihai GSYİH değeri) - GDP provisional'ın güncellenmiş değeridir ve nihai GSYİH değeridir. GDP provisional yayınlandıktan sonraki ayın 20'li tarihlerinde yayınlanır.

II. Enflasyon Göstergeleri

1. 'M' Para Büyüklükleri ve Para Arzı
Para büyüklükleri, likidite derecelerine göre birbirinden ayrılan para ve nakit benzeri türleridir. Para büyüklükleri, para arzının yapısının göstergeleridir. Para büyüklüklerinin bileşimi ülkelere göre farklılık gösterir.
M(x), ekonomideki para arzının veya para teklifinin göstergeleridir.
M1 en likit kaynakları dikkate alır: nakit para, vadesiz hesaplardaki fonlar, seyahat çekleri.
M2, M1'i, vadeli mevduatları (100.000$'a kadar) ve diğer yüksek likiditeye sahip tasarrufları içerir.
M3, M2'yi ve büyük miktardaki vadeli mevduatları içerir.
ABD'de M2, finans piyasasında dolaşımda bulunan para arzının, farklı türdeki paraların mevcudiyetinin ve arzının ana finansal-bankacılık göstergesidir. Genellikle önceki değere göre % olarak ölçülür, ancak GSYİH'nin payı gibi bir ölçüm şekli de vardır. Tam resmi raporlarda veriler milyar dolar olarak da verilir.
İç Yapısı:
- M1 - nakit para arzı;
- Overnight RPs issued by commercial banks (Ticari bankalar tarafından ihraç edilen gecelik ters repo anlaşmaları);
- Overnight Eurodollars held by U.S. residents at overseas branches of U.S. banks (Gecelik Eurodolar);
- Money market mutual funds shares (Para piyasası fonları);
- Savings deposits at all depository institutions (Tasarruf mevduatları);
- Money market deposit accounts at all depository institutions (Tüm mevduat kurumlarındaki para piyasası mevduat hesapları);
- Small-denomination time deposits at all depository institutions (Küçük çaplı vadeli mevduatlar).
Rapor her perşembe/cuma ABD Merkez Bankası (Federal Reserve Board) tarafından önceki hafta için yayınlanır.
Diğer göstergelerle ilişkisi. Fiyat seviyesi ve finans piyasasının likiditesi üzerinde güçlü bir etkiye sahiptir. Klasik ekonomi teorisinde, M2'nin para arzını yansıttığı kabul edilir, bu nedenle M2 arttığında para biriminin değer kaybetmesi gerekir. Ancak pratikte durum farklıdır: M2, finans piyasasının aktivitesini ve GSYİH büyüme oranını yansıtır. Ayrıca M2'nin büyüme oranı faiz oranlarının seviyesini belirler (birincisi ne kadar yüksekse, ikincisi de o kadar yüksektir), bu da döviz mevduatlarının getirisi anlamına gelir.
Gösterge davranışının özellikleri. Uzun vadede M2, enflasyon ve GSYİH trendini tahmin etmek için en doğru göstergedir. İyileşme aşamasında en hızlı artışı yaşar. M2'nin ortalama büyüme hızı hem daralma hem de genişleme aşamasında yaklaşık olarak aynıdır. M2'nin en yüksek değeri durgunluk aşamasının habercisidir, en düşük değeri ise ekonomik durgunluk aşamasının sona erdiği anlamına gelir. M2, ekonomik faaliyetle çok yakından ilişkilidir.
Bu gösterge, devlet hazinesinin açık piyasa işlemleriyle düzenlenir. Hacmi büyük ölçüde iç borçlanma senetleri ihalelerinin hacmine bağlıdır. M2 göstergesindeki düşüş, devlet borçlanma senetlerinin (tahvil, bono vb.) satışının artırılmasıyla gerçekleştirilir; bu da paranın dolaşımdan çekilmesi ve merkez bankasındaki hesaplarda tutulması anlamına gelir. M2'deki artış ters işlemle - devlet borçlanma senetlerinin geri alınmasıyla yapılır. En yüksek göstergeler ekonominin daralma aşamasının başlamasından önce gelir, en düşük değerler ise iyileşme aşamasının yakında başlayacağı anlamına gelir.

2. Tüketici Fiyat Endeksi (Consumer price index - CPI)
Consumer price index (CPI) — belirli bir "sepet" üzerindeki tüketim mallarının fiyat enflasyonunu, yani sabit bir mal ve hizmet sepetinin fiyatlarındaki ortalama değişiklikleri ölçen bir göstergedir ve ülkedeki enflasyon seviyesinin ana göstergesidir. Mutlak sepet şu şekilde ölçülür: CPI = 0.38 * (Housing prices2 - Housing prices1 / Housing prices1) + 0.19 * (Food chng.) + 0.08 (Fuel chng.) + 0.07* (auto chng.) + 0.28*others, ancak endeksteki yüzde değişim verileri % olarak hem aylık hem de yıllık bazda daha önemlidir.
Core CPI - enerji malları ve gıda verilerini içermeyen "çekirdek" endeks için kullanılır. Ana mal kategorileri:
- Gıda, içecek, tütün;
- Giyim, ayakkabı;
- Kira ve enerji;
- Bunlardan: kiralar;
- Yakıt hariç enerji;
- Mobilya, ev eşyaları;
- Sağlık ve kişisel bakım ürünleri;
- Ulaşım ve haberleşme;
- Eğitim, eğlence ürünleri;
- Kişisel ekipman, diğerleri.
Rapor, raporlama dönemini takip eden ayın ikinci yarısında, Çalışma Bakanlığı İstatistik Bürosu (Department of Labor, Bureau of Labor Statistics) tarafından önceki ay için yayınlanır. Tüketici fiyatları raporu, ithalat ve ihracat fiyatları verileri ile sanayi fiyatları raporunun ardından ekonominin çeşitli sektörlerindeki enflasyonist bileşeni karakterize eden son rapordur.
Diğer göstergelerle ilişkisi. Tüketici fiyat endeksi, ülkeler arasındaki satın alma gücü paritesinin uzun vadeli değerlendirmesini ve Fed'in faiz oranlarını belirleme konusundaki para politikasını etkiler. Tüketici fiyatlarındaki artış genellikle orta vadede reel talep seviyesinin ve perakende satış hacminin düşmesine neden olur, ancak kısa vadede aksine fiyat artışı yüksek tüketici aktivitesini yansıtır. Gösterge, para arzı hacmi (M2 büyüklüğü) ve sanayi fiyatlarının yanı sıra ithalat fiyatları gibi göstergelerden etkilenir. Endeks "PPI" (Üretici Fiyat Endeksi) göstergesi ile birlikte analiz edilir. Ekonomi normal koşullarda gelişiyorsa, CPI ve PPI göstergelerinin büyümesi ülkedeki ana faiz oranlarının artmasına neden olabilir. Bu da daha yüksek faiz oranına sahip para birimine yatırım yapmanın cazibesi arttığı için dolar kurunun yükselmesine yol açar.
Gösterge davranışının özellikleri. CPI bileşimindeki temel fark mallar ve hizmetler arasındadır. Mallar endeksin yaklaşık %44,0'ını, hizmetler ise %56,0'ını oluşturur. İki sektörün enflasyonist yönlerini değerlendirirken 2 kural vardır:
1. Mal sektörünün enflasyonu, hizmet sektörünün enflasyonundan daha değişkendir. Ana neden, malların veya mal sektörünün gıda ve enerji fiyatlarına son derece bağımlı olmasıdır.
2. Hizmet sektörünün enflasyonu iş döngüsü boyunca daha az değişkendir ve mal enflasyonunun gerisinde kalır. Hizmet fiyatlarındaki artışın zirve ve dip noktaları, mal sektöründeki fiyat dalgalanmalarının ortalama 6 ay gerisindedir.
CPI yayınlandığında piyasa başlangıçta genel CPI'daki aydan aya değişikliklere ve en yüksek enflasyon yüzdesini veren ana bileşenlerdeki (enerji ve gıda fiyatları) değişikliklere dikkat eder. Yıllık CPI büyüme rakamına daha az ilgi gösterilir. Piyasa "çekirdek" enflasyonun yanı sıra enerji ve gıda sektörlerindeki göstergeler hakkında bilgi sahibi olur olmaz, dikkatler bu alanlardaki beklenmedik değişikliklere çevrilir.
Enflasyonun GSYİH büyüme döngüsünün gerisinde kalan kendi döngüsü olduğu unutulmamalıdır. Çekirdek CPI değeri, tüketici fiyatları döngüsü boyunca genel CPI'ya göre daha yumuşak ve daha doğru bir değer gösterir.

3. Üretici Fiyat Endeksi (Producer price index - PPI)
Sanayide üretilen mallardan oluşan bir "sepetin" fiyat seviyesindeki değişimi belirler. 1978 yılına kadar "Wholesale price index" (Toptan Fiyat Endeksi) olarak adlandırılıyordu. Bu endeks iki bölümden oluşur: girdi fiyatları (yarı mamuller, bileşenler vb.) ve üretim çıkış fiyatları (bitmiş ürünler). Çıkış fiyatı işgücü maliyetini içerir ve işgücü maliyetindeki değişimle ilişkili enflasyon hakkında bir fikir verir. Üretici fiyat endeksi, gıda ve enerji sanayi kollarını içermiyorsa (Core PPI) daha güvenilir kabul edilir. Endeks hesaplanırken ithal mal ve hizmet fiyatları dikkate alınmaz. Enflasyonun (CPI) öncü göstergesi olarak kabul edilir. Ana faiz oranlarında artış beklentisi koşullarında değerinin büyümesi dolar kurunun yükselmesine yol açar. Her ay, kural olarak "Nonfarm payrolls" verisinin çıkışından sonraki hafta yayınlanır.

4. Ortalama Saatlik Kazançlar (Average hourly earnings)
Ortalama saatlik kazançlar (Average hourly earnings), işgücü maliyet enflasyonunun ve işgücü piyasasının mevcut durumunun önemli bir göstergesidir - Fed faiz oranlarını değiştirme konusunu değerlendirirken buna büyük önem verir. Ayda bir kez, raporlama ayından bir hafta sonra her ayın ilk cuması Moskova saatiyle 15:30/16:30'da "Nonfarm payrolls" göstergesi ile eş zamanlı olarak yayınlanır. Göstergenin kaynağı ABD Çalışma Bakanlığı İş İstatistikleri Bürosu'dur (Bureau of Labor Statistics of the U.S. Department of Labor).
İlişkili göstergeler: İşgücü Maliyet Endeksi (Employment Cost Index - ECI), Bordro Verileri (Payroll Jobs), İşsizlik Oranı (Unemployment Rate).
Finansal Piyasa Üzerindeki Etkisi: Ortalama saatlik kazançlar göstergesindeki beklenenden fazla artış enflasyon nedeni olarak kabul edilir ve faiz oranlarının yükselmesine neden olur.
Hisseler: Daha yüksek ücret enflasyonu hisse senedi piyasası fiyatlarını olumsuz etkiler, çünkü ücret artışı kârları azaltır ve Fed'i faiz artırmaya zorlar.
Forex: Hızlı ücret artışı nominal ve reel faiz oranlarının artmasına yol açar; faiz oranlarındaki bu artış Forex'te ulusal para biriminin değer kazanmasını sağlar.
Gösterge Analizi: Fed, ücret enflasyonunun yükselip yükselmediğini analiz ederken ortalama saatlik kazançlar raporuna göre üç aylık ECI raporuna daha fazla dikkat eder, çünkü ECI işgücü bileşimine göre düzeltilmiştir ve ek ödemeleri içerir.

5. Haftalık Ortalama Reel Kazanç (Real earnings - Real average weekly earnings)
Endeks enflasyon dikkate alınarak hesaplanır (enflasyonun etkisinden arındırılmıştır, 1982 baz yılına göre). Mutlak değer ve bir önceki döneme göre endeks şeklinde ifade edilir. İşgücü maliyetinin artmasıyla ilişkili enflasyonist süreçlerin gelişiminin bir göstergesi olarak hizmet edebilir. Piyasa üzerinde sınırlı bir etkiye sahiptir. Kural olarak her ayın ortasında yayınlanır.

III. Ekonomik Büyüme Göstergeleri

A. İstihdam Piyasası

1. İşsizlik Oranı (Unemployment rate)
İşsiz sayısının toplam işgücüne oranını yüzde olarak gösterir. Yayınlanması Nonfarm payrolls (NFP) göstergesi ile birlikte gerçekleşir.
Doğal işsizlik oranı %3 ila %5 arasındadır. İşsizlik, üretimdeki eğilimleri ve genel olarak iş döngüsünün durumunu doğrulamak açısından önemli bir gösterge olarak kabul edilir. Formülle hesaplanır:
Unemployment Rate = 100 x (LF - E) / LF,
burada LF — işgücü kaynağı (Labor Force); E — istihdam edilen işgücüdür.
Raporun yayınlanması raporlama dönemini takip eden ayın ilk cuması için planlanmıştır.
İşsizliğin Diğer Göstergelerle İlişkisi:
İşsizlik oranı doğrudan vatandaşların gelir düzeyini ve dolayısıyla tüketim seviyesini belirler. İşsizlik analizi genellikle NFP rakamları ile bağlantılı olarak yapılır. Gösterge değerinin azalması, ana faiz oranlarında artış beklentisi koşullarında USD kurunun yükselmesini tetikler.
Gösterge Davranışının İncelikleri: Reel GSYİH'nin %2,3'ün üzerinde büyümesi, işsizlik göstergesini önemli ölçüde etkilemek için aşılması gereken eşiktir. Gösterge, iş döngüsünün zirvelerinde öncü bir ekonomik gösterge, diplerinde ise gecikmeli bir göstergedir.

2. Tarım Dışı İstihdam (Payroll Jobs, Nonfarm Payrolls)
Nonfarm Payrolls - tarım dışı sektör çalışanlarına ücret ödenen bordrolardır. Göstergeler ABD ekonomisindeki istihdam dinamiklerini yansıtır.
Gösterge iki anketten alınan verilere dayanmaktadır:
1. Tarım dışı sektördeki 400.000 işletmeden (ABD'deki işlerin yaklaşık %40'ı) toplanan anketler.
2. Yaklaşık 50.000 hanenin katıldığı Mevcut Nüfus Araştırması (Current Population Survey).
Tüm veriler mevsimsellikten arındırılmıştır (Seasonally Adjusted).
Kaynak: Çalışma Bakanlığı.
Yayınlanma Sıklığı: 1 ay (her ayın ilk cuması).
Forex Piyasasına Etkisi: Oldukça güçlüdür. NFP, önümüzdeki tüm ay boyunca piyasanın yönünü belirleyen en önemli aylık ekonomik göstergelerden biridir. İstihdamın beklenenden fazla artması ulusal para biriminin değer kazanmasına neden olur.

3. Haftalık İşsizlik Maaşı Başvuruları (Jobless Claims)
ABD'de haftalık yeni işsizlik maaşı başvurularının sayısını gösteren değerdir. İşsizlik başvurularının 300 bine yakın olması arzu edilir. 350 binin üzerindeki rakamlar işgücü piyasasında zayıflamaya işaret ederken, 4 haftalık hareketli ortalamanın 375 binin üzerinde olması olası bir durgunluk riskine işaret eder.

4. Ortalama Haftalık Çalışma Süresi (Average workweek)
Gösterge, ay boyunca ortalama haftalık çalışma süresini gösterir. İstihdam durumunu analiz etmek için kullanılır. Çalışma süresinin ekonomik döngünün başlangıç aşamasında artması, işverenlerin yeni çalışanları işe almaya hazırlandığını gösterir. Her ayın ilk cuması yayınlanır.

5. ADP Özel Sektör İstihdam Raporu (ADP)
Automated Data Processing Inc., özel sektör bordro akışına hizmet veren en büyük operatördür. ADP raporu, tarım dışı özel sektör istihdamındaki değişimi gösterir ve Resmi Tarım Dışı İstihdam (NFP) göstergesi için öncü/tahmini bir veri olarak kullanılır.

B. İş İklimi

1. İmalat PMI / İş Aktivite Endeksi (ISM index)
Tedarik Yönetim Enstitüsü (Institute for Supply Management) endeksidir. ISM endeks değerinin 50'nin üzerinde olması üretim faaliyetlerinde büyüme, 50'nin altında olması ise düşüş olarak değerlendirilir. ISM değerinin 60'a yaklaşmasıyla yatırımcılar ekonominin aşırı ısınması ve enflasyon konusunda endişelenmeye başlar, 40'a düşmesiyle durgunluk konuşulmaya başlar.

2. Satın Alma Yöneticileri Endeksi PMI (PMI index)
Sanayi sektöründeki satın alma yöneticilerinin katıldığı anket sonuçlarıdır (hizmet sektörü için ayrı bir PMI services index hesaplanır).
Formül:
PMI = 0.30*(New Orders) + 0.25*(Production) + 0.20*(Employment) + 0.15*(Supplier Deliveries) + 0.10*(Inventories).
%50 değeri değişiklik olmadığını, %50'nin üzeri iyileşmeyi ve %50'nin altı düşüşü gösterir. PMI'ın %44'ün altına düşmesi ekonomide durgunluk ve negatif GSYİH büyümesi anlamına gelir. PMI, sanayi üretimindeki değişikliklerin yaklaşık iki ay önündedir. Ayın 1. iş gününde yayınlanır.

3. Chicago Satın Alma Yöneticileri Endeksi (Chicago PMI)
Chicago'daki sanayi satın alma yöneticilerinin anket sonuçlarıdır. "45-50" altındaki rakamlar ekonomik büyümedeki yavaşlamanın bir göstergesidir. Ulusal ISM endeksinden kısa bir süre önce yayınlandığı için ulusal düzeydeki göstergenin nasıl çıkacağı hakkında fikir verir. Endeks değerindeki artış doların yükselmesine yol açar.

4. Philadelphia Fed İmalat Endeksi (Philadelphia Fed index)
Philadelphia'daki üreticilerin mevcut ekonomik duruma ilişkin tutumlarına dair anket sonuçlarıdır. "0" altındaki değerler ekonomik yavaşlama göstergesidir. Her ayın üçüncü perşembesi yayınlanır ve ulusal ISM endeksi öncesinde takip edilir.

5. Michigan Üniversitesi Tüketici Güven Endeksi (Michigan consumer sentiment index)
Tüketicilerin mevcut ekonomik duruma olan güvenini ve harcama isteğini yansıtır. Ayda iki kez yayınlanır (öncü ve nihai). Endeks değerindeki artış dolar kurunun yükselmesine yol açar.

Diğer Ülkelerdeki Endeksler
ISM: ABD İş Aktivite Endeksi.
PMI: Euro Bölgesi Satın Alma Yöneticileri Endeksi.
CIPS: İngiltere İş Aktivite Endeksi.
TANKAN: Japonya İş Aktivite Endeksi.
ABD için ayrıca şu bölgesel endekslere dikkat edilmelidir: Atlanta Fed, Richmond Fed, Philadelphia Fed, Chicago PMI, Michigan Sentiment.
Almanya için: IFO, ZEW.

C. Gayrimenkul Piyasası

1. İkinci El Konut Satışları (Existing home sales)
Yıllık bazda ikinci el gayrimenkul piyasasında satılan ev sayısıdır. Tüketici güvenini ve pahalı eşyaları satın alma yeteneklerini gösterir. Mevsimsel dalgalanmalara tabidir. Değerindeki artış ulusal para birimi üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Her ayın 20'sinden sonra yayınlanır.

2. İnşaat Harcamaları (Construction spending)
Şehir içi, şehir dışı konut inşaatı ve kamu inşaat harcamalarını içerir. Gösterge faiz oranlarındaki değişikliklere son derece duyarlıdır.

3. Yeni Konut Satışları (New home sales)
Yıllık bazda satılan veya satışa çıkarılan yeni tek aileli evlerin sayısını gösterir. Mevsimsel dalgalanmalar nedeniyle analizde hareketli ortalamalar (moving average) kullanılır.

4. İnşaat Ruhsatları (Building permits)
Kazı çalışması başlatmak için verilen yapı ruhsatı sayısıdır. İnşaat sektöründeki gelecekteki aktivite için öncü göstergedir.

Konut Başlangıçları ve İnşaat Ruhsatları (Housing Starts and Building permits)
Raporlama ayında başlayan yeni inşaat projelerinin ve verilen ruhsatların toplamıdır. İpotekli konut kredisi faiz oranlarına karşı oldukça duyarlıdır.

D. Sanayi Üretimi

1. Sanayi Üretimi (Industrial production)
İnşaat sektörü hariç olmak üzere imalat, madencilik ve kamu hizmetleri sektörlerindeki üretimi ölçer. Ulusal ekonominin durumunu yansıtan ana göstergelerden biridir. Üretimdeki artış işgücü talebini artırır, işsizliği düşürür, GSYİH'yi destekler ve ulusal para birimini güçlendirir. Her ayın 15'i civarında yayınlanır.

E. Sanayi Sipariş Hacmi

1. Dayanıklı Tüketim Malı Siparişleri (Durable goods orders)
Hizmet ömrü üç yıldan fazla olan mallara (otomobil, mobilya vb.) yönelik sipariş raporudur. Savunma ve ulaştırma siparişlerinin değişkenliği nedeniyle bu sektörler hariç tutulan çekirdek veriler (Excluding defense / transportation) ayrıca analiz edilir. Öncü Ekonomik Göstergeler Bileşik Endeksi (Leading indicators) için temel bileşenleri sağlar.

2. Fabrika Siparişleri (Factory orders, manufacturing orders)
Sanayi sektörlerinin hem kısa ömürlü hem de dayanıklı mallara olan fiili ihtiyacını yansıtır. Göstergenin yükselmesi potansiyel üretim artışına işaret eder.

F. Tüketici Talebi ve Ticaret

1. Perakende Satışlar (Retail sales)
Perakende ticaret sektöründeki satış hacmindeki değişimi gösterir. Tüketici harcamalarının ana göstergesidir ve GSYİH hesaplamasında kullanılır. Otomobil satışları değişken bir büyüklük olduğundan, otomobil satışlarının hariç tutulduğu kısım (Retail sales ex-autos) daha doğru bilgi taşır.

2. Kişisel Harcamalar (Personal Spending)
Enflasyon dikkate alınarak hesaplanır (1982 baz yılına göre). Hanehalkının mal ve hizmetlere yönelik reel harcamalarının değişimini gösterir. Ay ortasında yayınlanır.

3. Tüketici Güven Endeksi (Consumer Confidence Index)
Mevcut durum değerlendirmelerini (işgücü piyasası, iş koşulları, gelir beklentileri) incelemek amacıyla 5.000 aile ile yapılan anket çalışmasıdır.

4. Kişisel Gelir (Personal Income)
Maaşlar, kira gelirleri, devlet sübvansiyonları ve temettüler dahil olmak üzere vatandaşların tüm kaynaklardan elde ettiği toplam gelirdir.

III. Ticaret ve Federal Bütçe Dengeleri. Sermaye Akışı

1. Ticaret Dengesi (Trade balance)
Ülkeden ihraç edilen malların fiyat toplamı ile ülke bölgesine ithal edilen malların fiyat toplamı arasındaki orandır (İhracat - İthalat).
Merchandise Trade Deficit (USD bln) = İhracat - İthalat.
Pozitif fazla veya dış ticaret açığının azalması ulusal para biriminin değer kazanmasını sağlar. Ayın ikinci yarısında Nüfus Sayım Bürosu tarafından yayınlanır.

2. İthalat Fiyatları (Import prices)
İthal edilen malların fiyatlarının ay içinde nasıl değiştiğini gösterir. İthalat fiyatları Tüketici Fiyat Endeksi (CPI) hesaplamasına dâhil edildiğinden, perakende fiyatlarındaki değişime ne kadar katkıda bulunduğunu anlamaya yardımcı olur. Her ayın 10'u civarında yayınlanır.

3. İhracat Fiyatları (Export prices)
ABD'de üretilen ve yurt dışına satılan mal/hizmet fiyatlarının önceki aya göre nasıl değiştiğini gösterir. Toplam ihracat göstergesindeki değişimin satış hacmindeki artıştan mı yoksa sadece fiyat artışından mı kaynaklandığını belirlemeye olanak tanır.

4. Ödemeler Dengesi - Cari İşlemler Dengesi (Current account / Balance of payments)
Yurt dışından gelen ödemelerin toplamı ile yurt dışına giden ödemelerin toplamı arasındaki orandır. Yurt dışından gelen ödemelerin gidenlerden fazla olması cari fazla oluşturur ve ulusal para birimini güçlendirir; tersi durum ise cari açık oluşturur ve para birimini zayıflatır. Üç ayda bir yayınlanır.

5. Devlet Bütçesi (Federal budget)
Devlet gelirleri ile devlet harcamaları arasındaki ilişkiyi karakterize eder. Gelirlerin harcamaları aşması fazla (fazlalık), harcamaların gelirleri aşması ise açık (bütçe açığı) oluşturur. Uzun vadeli analiz için CPI, PPI ve para büyüklükleri ile birlikte değerlendirilir. Her ayın 20'si civarında yayınlanır.